حافظ شیرازی - غزل 103 - به ترتیب از دیوانش
در این غزل، حافظ با وصف عشق و اشتیاق به معشوق خود، تصویر عشقی عمیق و پرشور را به تصویر کشیده است. او با زبان شعر و اشعار زیبای خود، احساسات و اندیشههای خود را به تصویر میکشد و معانی عمیقی را در بین کلمات و قافیههای خود باز میکند. این غزل نمونهای از زیبایی شاعری و عمق احساسات حافظ است که تاثیرگذاری و الهام بخشی وی بر ادبیات فارسی را نشان میدهد.
برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید ورود/عضویت
