شعرخوانی مرتضی لطفی - [همسایه جان]
با خطّ خون... به سینه ی دیوار...چامه ای... این سرنوشت توست، عجب سوگ نامه ای! همسایه جان به داغِ تو، تنها گریستم! کز من نمانده پنجه ای و نیست جامه ای! تا "رود رود" توست، چه جای سروده ای؟! تا های های ماست، چه جای چکامه ای؟! از هرچه قاصد است ملولم، که سال هاست غیر از وصیتی نرساندند نامه ای! ای روزگار سفله ی مردم کش پلید ای کاشکی نداشته باشی ادامه ای! . . #دشت_برچی #کابل #همسایه مرتضی لطفی
برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید ورود/عضویت
