با اندوهی عمیق آرزو کردم هایده زنده بود و این دختر را می‌دید.

در لحظه‌هایی از زندگی، با اندوهی عمیق و تلخ، آرزو کردم هایده هنوز زنده بود و می‌توانستم این دختر را دوباره ببینم، با امیدی که این بار موفق به ارتباط بی‌وقفه با او شوم و لحظه‌های خوش آن را دوباره تجربه کنم.

پاسخ به

×