تقدیم به احمد شاملو

تقدیم به احمد شاملو

بامداد یعنی صبح، یعنی زمان روشنایی. یعنی نوری که می‌تابه و قراره تاریکی رو تموم کنه. مثل سال‌ها قبل، که نور الف بامداد، فرهنگ ایران رو روشن‌تر کرد.آدم‌ها، از چیزهایی که نمی‌شناسن می‌ترسن و احمد شاملو، دنبال کشف همین چیزها بود. به سبک خودش زندگی می‌کرد، می‌نوشت، شعر می‌گفت و دنبال راه‌های تازه می‌گشت. نمی‌خواست قدیس باشه و سرزنش‌ها، راهش رو برای تجربه‌های جدید نمی‌بستن.