اصل ترس من این است که دلت این رستم بی رخش پر از غم نباشد
این جمله یک اشاره به اندیشههای نهفته درونی انسان است که نشان دهنده برجستهای غیرقابل به تصویر کشیدن و از خودشان غافل میشوند. ترس از اینکه دل یک شخص ناقص و پر از غصه و ناراحتی باقی بماند، یعنی اینکه از اینکه افشا شود واقعیتی که درونشان مخفی شده باشد می ترسند.
برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید ورود/عضویت
