همه جای می رفت جز جایی که سجاده سفید بود
این عبارت به معنی این است که فردی به هر جایی می رفت، محیط هر جایی که باشد، مناسب و ارامش بخش نبود. تنها جایی که او احساس آرامش و صفا می کرد، جایی بود که سجاده سفید بود، شاید اشاره به قلب یا مکانی خاص باشد که فرد احساس ارامش و نزدیکی به خدا در آن محیط می کند.
برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید ورود/عضویت
