از یائسه‌گی به قبول قضا حکایتی از بوستان سعدی

از یائسه‌گی به قبول قضا حکایتی از بوستان سعدی

در این حکایت از بوستان سعدی، یائسه‌گی به صورت یک قضا واجب قبول شده است. این قصه درباره‌ی شخصی است که در سالم‌ترین دوران زندگی‌اش، یعنی جوانی، به فقدان یائسه‌گی می‌افتد و از این ویژگی مهم زندگی‌اش محروم می‌شود. این حکایت به ما یادآوری می‌کند که هر دوره‌ی عمر خود را بپذیریم و مزیت‌های آن را بدانیم، چرا که هر یک از مراحل زندگی خود را باید به عنوان یک قضا قبول کنیم و از آن بهره ببریم.