شعر ز اندازه بیرون تشنه ام با آوای باران نیکرده‌ای

این بیت شعر از شاعر معروف ایرانی، مولوی، به تازگی مورد توجه قرار گرفته است. در این بصیرت پراکنده، مولانا به طبیعت تشنه خویش اشاره دارد و آرزوی یافتن آرامش و آرامش دل را ابراز می کند. او با آواز باران نیکرده، انتظار شفافیت و روشنایی در زندگی خود را دارد. این خط شعر از عمق احساسات و تفکرات شاعر نشأت می گیرد و یک احساس شدید از تلاش برای یافتن نور و رهایی را به مخاطب القا می کند.

پاسخ به

×