باران بی‌لالایی

باران بی‌لالایی

باران بی‌لالایی یک تجربه احساسی و شعری است که معمولا به مواقعی اشاره دارد که باران بر فضاهای خلوت و ساکتی می‌بارد و احساس تنهایی و غم انتظار را به ذهن می‌آورد. این مفهوم معمولا با اشتیاق و انتظار برای یک ندا و مفهومی عمیقتر از زندگی و عشق مرتبط است.