غزل 5 حافظ - دل از دستم می رود صاحبدلان خدا را

غزل پنجم حافظ به شکل زیبا و عاطفی، درباره افسوس و درد عشق و از دست دادن عشق مورد نوشته قرار می‌گیرد. در این غزل، حافظ از اینکه دلش از دست می‌رود و در تابوت عشق به خاک سپرده می‌شود، نکاتی درباره ی خسارت عشق و عشق نو و تازه‌ای که در دل او جاری است، مطرح می‌کند. او تاکید دارد که کسانی که قلبی دارند و عاشق خدا هستند، احساسات و درد عشق را به خوبی می‌فهمند.

پاسخ به

×