غزل 265 - حافظ - برنیامد از دلتنگی لبت دارم همچنان
در غزل 265، حافظ از درون خود تعبیری از درونی بودن و درونگرایی خویش میآورد. او در این بیت به عدم حلول و رویارویی با دلتنگی و غمها اشاره میکند، اما به عبارتی نشاط و امید را از دست نمیدهد و در انتظار حضور و نزدیکی محبوبش باقی میماند. این بصیرت و ایمان به رسیدن به آرزوها و مواجهه با زمینههای تاریک زندگی، از جمله موضوعاتی است که حافظ در این غزل به آن اشاره میکند.
برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید ورود/عضویت
