غزل 222 - حافظ - از سر کوی تو هر جای به غصه رود

در غزل ۲۲۲ حافظ، شاعر دربارهٔ درد و غصهٔ عشق و انتظار برای دیدار با معشوق خود صحبت می‌کند. او از اینکه تنها به یاد وصال محبوبش است و در غم و غصه به دوری او از خود و شوق دیدار با او زندگی می‌کند، حرف می‌زند. این غزل نمونه‌ای از زیبایی و شور و هیجان عاشقانه در اشعار حافظ است که هر کسی که درگیر عشق است می‌تواند با آن احساسات و احوال خود را درک کند.

پاسخ به

×